Gedichten plukken

Er liggen bomen en lantarenpalen
op het fietspad uitgestrekt. Er ligt
een enkele
bagagedrager en
er ligt een achterwiel.

Het zijn stukjes. Stukjes
die de zon op het asfalt
heeft gelegd.
 

Ik fiets door,
maar achter mij
schuiven ze telkens

een klein stukje op.

 

Gisteren fietste ik hier ook. Een uurtje later weliswaar, maar ook toen lagen de stukjes er. De fietstochten verbinden de plekken waar ik mijn werk doe, zoals de boeken de mensen verbinden in de cursussen en workshops die ik geef. Een aantal cursussen sluit ik deze en volgende week af. Het is fijn om te zien hoe alles wat we hebben gedaan en hebben meegemaakt wordt gebundeld in iets tastbaars.
Ze zijn allemaal uniek, de mensen en de boeken.
De kinderen van de Woord-en-boekfabriek in Delfshaven die tien dinsdagen na schooltijd ontdekken hoe je samen een boek kunt maken en die schrijven over kleuren en woorden die ze in een woordenboek hebben gevonden.
De senioren en vrijwilligers in Rubroek die herinneringen ophalen aan poesiealbums die ze koesterden als kind, kwijt zijn geraakt of nooit hebben gehad. Die met strookjes aan een gedicht werken, waarvan ze niet hadden gedacht dat het een gedicht kon worden.
De senioren en vrijwilligers bij Thuis in West die allemaal op hun eigen manier een bundel met herinneringen samenstellen en tussen de lessen door samen heel hard werken om in de laatste les te kunnen boekbinden.
De mensen bij wie het soms niet lukt wat ze voor ogen hadden en waar ze dan samen op zoek gaan naar oplossingen. De wijze levenslessen die ze elkaar geven.
De mensen die trots hun boek laten lezen en laten voelen. Die eigenlijk door willen. Doorgaan met verbinden, doorgaan met herinneringen ophalen, doorgaan met schrijven. Hetzelfde soort schrijven waar ze in de eerste les zo’n moeite mee hadden, waarbij ze (soms hardop) dachten ‘wat doe ik hier’ en ‘waar zijn we nou mee bezig’? Die vochtige ogen kregen toen ze hoorden voordragen wat zij zelf hadden geschreven.
De mensen die één voor één een indruk achter laten, een afdruk op papier, een boek dat ik koester.